zondag 2 juli 2017

M.a.w: Hoosbui en horror

Het hoost ineens zo hevig dat de afvoeren van zowel de wc, het bad als de gootsteen in de keuken het niet meer aankunnen en een zwaar BLLLOEB BLLLOEB door het huis galmt. Niet persé een ongezellig geluid, maar als de stortbui aanhoudt gaat het al gauw over in een benauwd gorgelen en omhoog hoesten van druppels. Ik doe de wc deur open om te kijken of alles goed gaat maar aarzel opeens om de deksel op te tillen. Want wat ga ik eigenlijk zien? Visioenen uit horrorboeken van meesterschrijver Stephen King schieten voorbij. Heel kort slaat de schrik mij om het hart. Want wie weet nou eigenlijk echt wat daar diep in de donkere krochten van het riool allemaal kruipt en rondglibbert?

Het allerengste boek ooit is voor mij zonder twijfel "Het", van Stephen King. Ik ben er een paar keer in begonnen maar het is me nooit gelukt om het uit te lezen. Ik ging er van dromen. Natuurlijk weet ik dat het allemaal fictie is en overdag had ik er -als het boek weer dicht was- verder geen last van, maar 's nachts ging mijn brein met het verhaal aan de haal en zorgde voor fikse nachtmerries. King heeft daarentegen ooit beweerd dat zijn boeken op zich helemaal niet eng zijn, maar dat de fantasie van de lezer daarvoor zorgt.
'Gedachten zijn geen feiten' is een bekende zin uit de Mindfulness. Helemaal waar. Toch zorgt de gedachte aan viezige kronkelende slijmerige monsters ervoor dat de wc deksel dicht blijft. Griebels.

1 opmerking: